«كريم السجايا جميل الشيم
نبي البرايا شفيع الامم

امام رسل، پيشواي سبيل
امين خدا، مهبط جبرئيل

شفيع الوري، خواجه بعث و نشر
امام الهدي صدر ديوان حشر

كليمي كه چرخ فلك طور اوست
همه نورها پرتو نور اوست

شفيع و مطاع نبي كريم
قسيم جسيم نسيم وسيم

يتيمي كه ناكرده قرآن درست
كتب خانه چند ملت بشست

چو عزمش برآميخت شمشير بيم
به معجز ميان قمر زد دو نيم

چو صيتش در افواه دنيا فتاد
تزلزل در ايوان كسري فتاد

به لا قامت لات بشكست خرد
به اعزاز دين آب عزي ببرد

نه از لات و عزي برآورد گرد
كه تورات و انجيل منسوخ كرد

شبي بر نشست از فلك برگذشت
به تمكين و جاه از ملك درگذشت

چنان گرم در تيه قربت براند
كه برسد ره جبريل از او بازماند

بدو گفت سالار بيت الحرام
كه اي حامل وحي برتر خرام

چو در دوستي مخلصم يافتي
عنانم ز صحبت چرا تافتي؟

بگفتا فراتر مجالم نماند
بماندم كه نيروي بالم نماند

اگر يك سرموي برتر پرم
فروغ تجلي بسوزد پرم

نماند به عصيان كسي درگرو
كه دارد چنين سيدي پيشرو

چو نعت پسنديده گويم ترا
عليك السلام اي نبي الوري

درود ملك بر روان تو باد
بر اصحاب و بر پيروان تو باد