حافظ

1 واعظان  كين جلوه در محراب و منبر مي كنند         

    چـون  بـه خلوت ميروند  آن كار ديگرمي كنند

2  مشـكلي دارم ز دانشـمند مجلس باز پرس      

      ‌تـوبه فـرمـايان چـرا خـود توبه كمتر مي كنند

3 گـو يـيا بـاور نـمـي دارنـد روز داوري      

      كـاينهـمه قـلب و غـل در كـار داور مي كنـند

4 بـنده  پـير خـراباتـم   كـه درويشـان او      

     گـنج را از بـي نـيازي خـاك بـر سـر مي كنند

5 يارب اين نو دولتان  را برخر خود  شان نشان       

    كـاينهـمه ناز از غـلام   تُـرك و اسـتر مي كـنند

6 اي گـداي خانقـه   بازآ  كـه در دير مغان        

     مـي دهـند  آبـي و دلهـا را تـوانـگـر مي كنند

7 حسن بي پايان  او چندانكه  عاشق مي كشد    

   زمـره يي ديـگر بـه عشق  از غـيب بر سـر مي كنند

8 بـر در ميخانه عشـق اي ملك تسبيح گوي           

      كـانـدر  آنـجـا طيـنت آدم مـُخمّـر   مي كنـنـد

9  صبحدم از عرش مـي آمد خروشيعقل گفت :          

                   قدسيان  گويي كه شعر حافظ از بر مي كنند